Szwajcarki przegrały w ćwierćfinale z parą reprezentującą Holandię Manon Bollegraf i Brendą Schultz-McCarthy 4:6, 3:6. W Masters, wraz z Sukovą, odpadły w pierwszym meczu.
1997–1998 Hingis awansowała na czwarte miejsce w klasyfikacji indywidualnej rankingu WTA. Sezon 1997 rozpoczęła triumfem w Sydney, gdzie nigdy nie odnosiła dobrych wyników. Dwa tygodnie później była już mistrzynią Australian Open po mało wymagającym finale z Mary Pierce. Serię wspaniałych zwycięstw (która dała jej cztery kolejne tytuły) przerwała Chorwatka Majoli w finale French Open. Na Wimbledonie Szwajcarka także okazała się niepokonana. Powróciła w Stanford i San Diego, uległa dopiero Davenport w trzeciej rundzie w Los Angeles. Została triumfatorką US Open, kompletując tym samym cztery finały Wielkiego Szlema w jednym roku kalendarzowym. Awansowała do Masters, ale przegrała w ćwierćfinale. Przez cały sezon została pokonana tylko w pięciu spotkaniach, wygrywając przy tym siedemdziesiąt pięć. Po turnieju w Miami, gdzie została mistrzynią, została nową liderką klasyfikacji indywidualnej (31 marca).