Położenie, rozmiar i rozległość zawału zależą od dotkniętej tętnicy, całkowitego zablokowania, czasu trwania zablokowania, obecności naczyń obocznych, zapotrzebowania na tlen i powodzenia procedur interwencyjnych.
Mięsień sercowy może zostać uszkodzony także wskutek uszkodzenia reperfuzyjnego. Może ono objawiać się arytmią komorową. Uszkodzenie reperfuzyjne jest konsekwencją wychwytu wapnia i sodu z komórek serca oraz uwolnienia rodników tlenowych podczas reperfuzji. Zjawisko no-reflow – gdy krew nadal nie może dotrzeć do uszkodzonego mięśnia sercowego pomimo usunięcia niedrożności – również przyczynia się do uszkodzenia mięśnia sercowego. Miejscowy obrzęk śródbłonka jest jednym z wielu czynników przyczyniających się do tego zjawiskaEwa Podolecka: Czy można zmniejszyć uszkodzenie reperfuzyjne w ostrym zawale serca? (artykuł poglądowy). Artykuł poglądowy/Review article Kardiologia Polska 2010; 68, 12: 1385–1390 | access date 2025.09.15, language: pl.
Patomorfologia zawału mięśnia sercowego Dokonany zawał mięśnia sercowego pod względem morfologicznym jest zawałem bladym, w którym pojawia się martwica skrzepowa (denaturacyjna).