Anonima diarjusz peregrynacji włoskiej, hiszpańskiej, portugalskiej (1595) to anonimowy polski utwór z gatunku literatury podróżniczej. Niepełny rękopis, pozbawiony początku i końca, pochodzi z XVII wieku. Zachowane fragmenty to relacja z podróży z 1595 roku po Włoszech i Półwyspie Iberyjskim, rozpoczynająca się 3 marca w Neapolu, a kończąca 21 października w Lizbonie.
Rękopis i edycja Diarjusza Zachowane fragmenty dzieła zostały wydane w 1925 r. w Krakowie przez Jana Czubka. Według badacza, fragment dziennika nie jest oryginałem wychodzącym spod ręki samego polskiego podróżnika. Wskazują na to między innymi ogromne ilości adnotacji oraz cytatów zaczerpniętych z innych tekstów, które musiały zostać dodane już po zakończeniu podróży. Ponadto powtarzające się błędy wskazują na brak znajomości łaciny, języka hiszpańskiego i włoskiego; z kolei pomyłki w zapisie polskich słów poskutkowały stworzeniem przekłamanych zdań. Historyk sugeruje, iż autorem rękopisu był najprawdopodobniej niewykwalifikowany skryba, który stworzył kopię dziennika o przeciętnej jakości. Wydana w 1925 r. część dziennika to niewielki fragment całego opisu podróży;