Wspominał wielokrotnie o nieurodzaju i niedostatku, który dotknął wiele części kraju. Z powodu ogromnej biedy w państwie, miał do czynienia ze złodziejami chcących go okraść ze wszystkiego. Wdał się również w bójkę z jednym z żołnierzy ze statku, który porwał go i okradł. Jego kontakt z ludźmi ograniczał się do rozmów z pospólstwem, żołnierzami i pracownikami statków. Choć czasami Włosi okazywali się być dla polskiego podróżnika pomocni i łaskawi, to jednak społeczeństwo oceniał jako nieco zacofane i w wielu sytuacjach nieprzychylne przyjezdnym. Krytykował również sposoby prowadzenia polityki i obejmowania urzędów: ocenił sytuację jako o wiele gorszą od panującej w tamtych czasach w Polsce.
Anonim opisał Hiszpanię jako państwo podzielone na pięć prowincji i dwanaście królestw, o ustroju monarchicznym, posiadającym konsylia, rady królewskie oraz władzę sądowniczą. Określił kraj mianem bardzo katolickiego. Wypisał siedem arcybiskupstw i czterdzieści sześć diecezji oraz cztery zakony rycerskiej znajdujących się na terenie Półwyspu Iberyjskiego. Charakteryzował również pokrótce instytucje naukowe napotykane w czasie podróży. Podróżnik zawarł w swoich notatkach opisy architektury hiszpańskiej dotyczącą zarówno budowli zabytkowych i tych użyteczności publicznej.