thumb|Postać bagienno-łąkowa szuwaru turzycy sztywnej (Quassliner w Niemczech).
Zespół turzycy sztywnej, szuwar turzycy sztywnej (Caricetum elatae) – zespół roślinności szuwarowej budowany głównie przez turzycę sztywną.
Charakterystyka Szuwar niski zajmujący podmokłe siedliska lądowe – zarastające zbiorniki astatyczne i brzegi zbiorników wodnych. Tworzy torfowisko niskie o strukturze kępowej. W dolinach pomiędzy kępami turzycy sztywnej woda może stale występować powierzchni lub okresowo wysychać. Siedlisko żyzne (eutroficzne lub mezotroficzne), o odczynie kwaśnym lub lekko kwaśnym (siedliska humotroficzne). Podłoże organiczne lub organiczno-mineralne, torfiejące. Wczesne stadia charakteryzuje większa wilgotność, silna kępowość, obecność gatunków wodnych i szuwaru wysokiego, następne – wypłycanie dolin przez mchy. W sukcesji zastępuje zbiorowiska wodne i szuwaru wysokiego, a przechodzi w inne rodzaje torfowisk i turzycowisk, ewentualnie w łozowiska i olsy.
Występowanie Pospolite w całej Polsce, zwłaszcza północnej i wschodniej.