Wysoka cena sprawiła, że była kupowana głównie przez zamożną ludność.

„Życie Przemyskie” aż do 1979 roku miało charakter tygodnika społecznego, a przynajmniej takie określenie zawierała czołówka gazety. Pełniła ona wówczas rolę tuby propagandowej władz miasta – poniekąd było to jednak usprawiedliwione faktem, że tytuł przez kilka pierwszych lat był nie przynosił zarobku, a deficytowy wówczas papier, na którym był drukowany był formą przyznawanej pomocy ze strony wydawcy – RSW Prasa-Książka-Ruch.

Pomimo silnych nacisków partyjnych związanych przede wszystkim z narzucaniem tematyki w następnym roku nakład tygodnika przekroczył 8 tysięcy. W 1972 roku było już 10 tysięcy, by w połowie lat 70. XX wieku osiągnąć stabilną przez długi czas liczbę 15 tysięcy. Największą popularnością „Życie Przemyskie” cieszyło się na początku lat 80. XX wieku, kiedy to sprzedawało się średnio w 28 tysiącach egzemplarzy. Rekord padł w grudniu 1980 roku, kiedy to sprzedało się 31120 egzemplarzy. Zwroty w tych latach przeciętnie wynosiły ok. 4%, a w czasach szczytowej popularności spaść do 0,4%. Prawdopodobnie było to spowodowane brakiem konkurencji.