Hans Cloos (ur. 18 listopada (według innych danych 8 listopada) 1885 w Magdeburgu, zm. 26 września 1951 w Bonn) – niemiecki geolog, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys Studia geologiczne odbywał na uniwersytetach w Bonn, Jenie i Freibergu, na tym ostatnim obronił w 1910 doktorat z badań nad jurą. Później prowadził badania jury wysp indonezyjskich, a później zlodowaceń przedkarbońskich w Południowej Afryce, będące podstawą habilitacji z 1915. W 1919 został wybrany na dyrektora Instytutu Geologii i Paleontologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od tego roku badał Sudety i ich przedpole (blok przedsudecki), wnosząc bardzo istotny wkład do poznania budowy geologicznej tego rejonu. Szczególnie ważne odkrycia dotyczyły granitoidów sudeckich, zwłaszcza ich ciosu oraz odtworzenia historii geologicznej Sudetów (pierwsze opracowanie regionalne poświęcone Sudetom – 1925).
Jego pierwszym doktorantem (w 1922) był Henryk Stenzel. W 1926 Hans Cloos przeniósł się na Uniwersytet w Bonn.