liczba procesorów), natomiast zrównoleglona część jest równomiernie rozdzielona na procesorów.
Efektem prawa jest przesunięcie w rozwoju tworzenia zrównoleglających kompilatorów i redukcja szeregowych części rozwiązań w celu poprawy wydajności systemów równoległych.
Interpretacja prawa Gustafsona Niech będzie miarą rozmiaru problemu.
Przetwarzanie programu na równoległym komputerze zostaje zdekomponowane do:
gdzie: – część sekwencyjna, – część równoległa, na razie ignorując narzut.
Na sekwencyjnym komputerze odpowiedni czas przedstawia się jako gdzie jest liczbą procesorów w przypadku zrównoleglenia.
W takim przypadku przyspieszenie wynosi: (zrównoleglenie, odpowiednie dla sekwencyjnego ),
a więc
gdzie jest funkcją szeregującą.
Zakładając, że funkcja szeregująca zmniejsza się wraz z rozmiarem problemu przyspieszenie zmierza do jako że zmierza do nieskończoności, jak zamierzono.
W związku z tym, prawo Gustafsona próbuje ratować przetwarzanie równoległe przed efektem prawa Amdahla.
Prawo Gustafsona utrzymuje, że nawet użycie masowych równoległych systemów komputerowych, nie wpływa na szeregową część programu, której czas wykonania jest stały.