(Imel sem jih rad; Mladost v močvirju) Miško Kranjec jest jednym z najważniejszych pisarzy socjalnego realizmu i pierwszym pisarzem, który włączył do słoweńskiej literatury prekmurski świat.
W jego dorobku literackim można również odnaleźć kilka książek autobiograficznych (Mladost v močvirju i Strici so mi povedali), szkice literackie, opowiadania poruszające problemy socjalne, nowele i powieści o tematyce chłopskiej z obszarów Prekmurja. Utwory te tworzą swoistą całość.
Nagrody thumb|210px|Rodzinny dom pisarza Nagroda im. F. Prešerna (Prešernova nagrada 1959, 1964, 1976)
Nagrodę AVNOJ-a (Antyfaszystowska Rada Wyzwolenia Narodowego Jugosławii)
Nagrodę im. F. Levstika (Levstikova nagrada)
Dzieła Ležaki (1932)
Življenje (1932)
Predmestje (1933)
Sreča na vasi (1933)
Pesem ceste (1934)
Tri novele (1935)
Satire (1935)
Južni vetrovi (1937)
Prostor na soncu (1937)
Kapitanovi (1938)
Povest o dobrih ljudeh (1940)
Tihožitja in pejsaži (1945)
Pesem gora (1946)
Fara svetega Ivana (1947)
Pisarna (1949)
Pod zvezdo (1950)
Imel sem jih rad (1953)
Nekoč bo lepše (1954)
Čarni nasmeh (1956)
Kruh je bridka stvar (1959)
Mladost v močvirju (1962)
Otroci, čigavi ste?