W Pawii zbudował też zamek, który stał się siedzibą rodu i gdzie zaczęto gromadzić zasoby Biblioteki Viscontich, wśród których pierwsze kopie Boskiej komedii Dantego.
Gdy wybuchła wojna między Mediolanem Viscontich a markizem Monferrato Janem II Paleologiem, po stronie tego drugiego znalazł się brat Bianki, hrabia Amadeusz VI. Bianka starała się więc wszelkimi metodami zażegnać waśnie między nim a swoim mężem, Galeazzo II. Konflikt zakończył się oddaniem przez Jana II zajętych terenów w Lombardii i w Piemoncie.
Gdy stan zdrowia Galeazzo II pogarszał się, małżonkowie przenieśli się do Cortenova. Galeazzo zmarł w 1378. Bianka ufundowała w Cortenova klasztor franciszkanek pod wezwaniem św. Klary. Ostatnie lata życia poświęciła wychowaniu wnuczki, Walentyny, którą uczyła francuskiego i niemieckiego.
W 1385 uczestniczyła razem z synem w spisku przeciwko Bernabò Viscontiemu. Spisek się powiódł i Bernabò został stracony, a syn Bianki, Jan Galeazzo, stał się samodzielnym władcą Mediolanu. Bianka boleśnie przeżyła śmierć swojej córki Violante. Zmarła mając 51 lat, 31 grudnia 1387.
Rodowód
Kategoria:Dynastia sabaudzka Kategoria:Urodzeni w 1336 Kategoria:Zmarli w 1387 Kategoria:Ludzie urodzeni w Chambéry