Grób rodzinny Edingerów na cmentarzu we Frankfurcie|thumb Ludwig Edinger (ur. 13 kwietnia 1855 w Worms, zm. 26 stycznia 1918 we Frankfurcie) – niemiecki anatom i neurolog, współzałożyciel Uniwersytetu we Frankfurcie nad Menem. W 1914 roku decyzją króla Prus Wilhelma II Hohenzollerna został pierwszym niemieckim profesorem neurologii.
Życiorys Ludwig Edinger dorastał w Wormacji, gdzie jego ojciec Marcus Edinger (1819-1879) prowadził handel tekstyliami i zasiadał w radzie Hesji-Darmstadt. Matka Julie z domu Hochstaetter była córką lekarza z Karlsruhe.
Edinger studiował nauki przyrodnicze od 1872 do 1877 na Uniwersytecie w Heidelbergu, gdzie jego nauczycielem był Karl Gegenbaur, i na Uniwersytecie w Strasburgu, gdzie uczył się u Wilhelma Waldeyera i przez rok był asystentem Adolfa Kussmaula. Przebywając w Gießen (1877-1882) zajął się neurologią, której poświęcił swoją rozprawę habilitacyjną z 1881. Jako docent pracował w Berlinie, Lipsku i Paryżu, w 1883 otworzył własną praktykę we Frankfurcie.
Za sprawą Edingera patolog Carl Weigert został w 1885 roku dyrektorem Fundacji Senckenberga (Senckenbergsche Stiftung) we Frankfurcie. W 1902 Edinger otworzył własny wydział neurologii.