Jedynie depesze, które miała znać także mieszczańska Tajna Rada miały być po niemiecku.
1731-1763 W krytycznym momencie, jakim była dla Elektoratu Saksonii wojna o polską sukcesję (od 1733), naczelny organ polityki zagranicznej nie miał spójnego kierownictwa. Jedynie na krótko przejął je proaustriacki August Christoph von Wackerbarth. Gdy na tronie polskim zasiadł August III Sas, wszystkie sprawy zagraniczne przejął Aleksander Józef Sułkowski, a po jego wygnaniu z Drezna (1738) Henryk Brühl (do swej śmierci w 1763), jako szef Departamentu Spraw Zagranicznych i jednocześnie całego Tajnego Gabinetu.
Bibliografia Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795 pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN Warszawa 1982, s. 395-404.
Kategoria:Historia Saksonii Kategoria:Wydarzenia 1706