Przewlekła choroba płuc (ang. Chronic Lung Disease, CLD) – ciężka, jatrogenna choroba płuc, wywołana długotrwałą sztuczną wentylacją i wysokimi stężeniami tlenu, stwierdzana głównie u wcześniaków.
Charakteryzuje się koniecznością przewlekłej tlenoterapii powyżej 28 dnia życia i charakterystycznym obrazem RTG płuc. Jest też określana jako dysplazja oskrzelowo-płucna.
Epidemiologia Wystąpienie choroby silnie koreluje z wiekiem noworodka i długością stosowania sztucznej wentylacji. Młodszy wiek płodowy oraz większa długość wentylacji zwiększają ryzyko wystąpienie choroby. Choroba występuje u 15% noworodków wentylowanych sztucznie ponad 3 tygodnie, ale już u 50% wcześniaków z masą urodzeniową poniżej 1000 g.
Przyczyny U podstaw choroby leży niedojrzałość funkcjonalna i morfologiczna płuc noworodka i dodatkowych czynników, zależnych od technologii sztucznej wentylacji, które nasilają stopień uszkodzenia płuc. Są to: toksyczne działanie tlenu stosowanie wysokich ciśnień wdechowych wywołujących uraz ciśnieniowo-objętościowy zakażenia układu oddechowego niedobory energetyczne
Objawy konieczność przewlekłej tlenoterapii przewlekła hiperkapnia duszność bronchospazm nadmierne wydzielania śluzu oskrzelowego nawracające zapalenia płuc niewydolność prawokomorowa serca