Franciszek Ksawery Michał Bohusz, pseud. i krypt.: Weteran światły, dawniejszy dygnitarz W. X. L.; Xiądz X. B. P. K. W. P. W. T. S. G. W. X. X. S. T. i O. P. D., (ur. 1 stycznia 1746 w powiecie wiłkomierskim, zm. 4 kwietnia 1820 w Warszawie) – ksiądz, doktor filozofii, pisarz, pamiętnikarz, historyk i działacz społeczno-publicystyczny; przeciwnik Targowicy.
Życiorys Urodził się jako syn Józefa Antoniego miecznika wileńskiego, i Wiktorii ze Świętorzeckich. Pierwsze nauki pobierał u wileńskich jezuitów, w latach 1755-1756 uczęszczał do Collegium Nobilium jezuitów w WilnieKazimierz Puchowski, Jezuickie kolega szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Gdańsk 2007, s. 570., wstępując do ich zakonu w roku 1761, po kasacie zakonu został księdzem diecezjalnym. Studiował prawo, teologię i filozofię w Akademii Wileńskiej.
W latach 1777–1778 wspólnie z Antonim Tyzenhauzem podróżował po Europie. Był m.in. w Anglii, Czechach, Francji i Holandii. W 1781 został prałatem i biskupem koadiutorem wileńskim. W latach 1780–1782 sprawował funkcję prezydenta trybunału cywilnego. Był wychowawcą Franciszka Sapiehy.