Na konkurs została oddelegowana Birgit Brüel z utworem „For din skyld”, z którym 20 marca zajęła siódme miejsce w finale Eurowizji, zdobywszy 10 pkt.

Przed konkursem w 1966 stacja DR powróciła do formatu Dansk Melodi Grand Prix, zrezygnowała jednak z wyboru zwycięzcy poprzez wysyłanie kart pocztowych. Finał selekcji, który prowadziła Annette Faaborg, odbył się 6 lutego w Tivolis Koncersal. Zakwalifikowano do niego sześć utworów: „Salami” Gustava Wincklera, „Melodien kan findes” Annette Blegvad, „Mon Coeur” Sussie Faber, „Hjerte for hjerte” Dario Campeottego, „Lille veninde” Ib Hansen oraz „Stop, mens legen er god” Ulli Pii, której sędziowie przyznali najwięcej punktów (27) i tytuł reprezentantki kraju podczas 11. Konkursu Piosenki Eurowizji. 5 marca wystąpiła w koncercie finałowym i zdobyła cztery punkty, kończąc udział na 14. miejscu.

Przed konkursem w 1967 stacja DR poinformowała, że nie weźmie udziału w 12. Konkursie Piosenki Eurowizji. Prawdopodobnym powodem rezygnacji kraju z konkursu było objęcie stanowiska dyrektora zarządu telewizji przez Jørgena Ifversena, który uznał konkursu za „rozrywkę, na którą nie warto wydawać pieniędzy”. Kraj nie uczestniczył w konkursie do 1978.