Rankiem 17 września na horyzoncie pojawiły się okręty japońskie pod dowództwem wiceadmirała Ito – dwie eskadry zbliżały się w szyku torowym, z prędkością ok. 10 węzłów. Pierwsza, tzw. Szybka Eskadra, złożona była z nowoczesnych krążowników pancernopokładowych: „Yoshino” (flagowy okręt kontradmirała Tsuboi), „Takachiho”, „Akitsushima” i „Naniwa”. Druga tworzyła siły główne, złożone krążowników pancernopokładowych: (flagowy okręt wiceadmirała Ito), „Chiyoda”, i oraz starej korwety pancernej „Hiei” i starego okrętu pancernego „Fuso”. Kanonierka „Akagi” i uzbrojony parowiec „Saikyo Maru” płynęły nieco z tyłu, poza linią bojową.
Siły chińskie posiadały 22 działa ciężkie i 20 dział o średnim kalibrze, były to jednak działa przestarzałe, o niskiej szybkostrzelności. Japończycy posiadali przestarzałe 12 dział ciężkich i 24 średnich oraz 66 nowoczesnych, szybkostrzelnych dział o kalibrze 120 - 152 mm. Po stronie japońskiej była dwukrotna przewaga w prędkości okrętów, zaś chińskie okręty (nie wszystkie) były lepiej opancerzone.