Został zesłany do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, a w styczniu 1945 do Mauthausen, skąd wrócił po wojnie do ojczyzny.
Jego brat Alojzij Kuhar był katolickim księdzem i jednym z czołowych polityków Słoweńskiej Partii Ludowej.
Okres literacki Voranc Prežihov jest reprezentantem realizmu społecznego w literaturze słoweńskiej, trwającego od roku 1930 do 1941. Zaliczany jest do tego nurtu ze względu na dominującą w jego twórczości problematykę chłopską, proletariatu i opisu losu małych ludzi. Przedstawicielami realizmu społecznego w literaturze słoweńskiej są oprócz Prežiha Voranca jeszcze: Miško Kranjec, Anton Ingolič, Ciril Kosmač, Tone Seliškar, Mile Klopčič, Igo Gruden i Bratko Kreft. Utwory Voranca są w Słowenii ujęte w kanonie lektur szkoły średniej, gdzie omawia się nowelę Samorastniki, oraz Boj na požiralniku, w szkole podstawowej omawia się Solzice.
Nagrody Voranc Prežihov za szkic literacki Solzice odebrał nagrodę federacji jugosłowiańskiej oraz Nagrodę Prešerna (1950), w roku 1949, również za Solzice, otrzymał Nagrodę Levstika. Wówczas przyznawaną po raz pierwszy.