Często stosowany jest w oficjalnych nakazach, zakazach i upomnieniach, na przykład: Each employee shall obey the Health and Safety rules (każdy pracownik musi przestrzegać przepisów BHP). W mowie potocznej rzadko stosowany, często w żartobliwym kontekście: You shall listen – masz słuchać. Tradycyjnie z czasownikiem shall łączy się tekst dziesięciu przykazań: Thou shalt not kill (w wersji współczesnej You shall not kill) – nie zabijaj.
Język arabski Dla drugiej osoby obu rodzajów i wszystkich liczb tryb rozkazujący tworzy się poprzez dodanie do tematu czasu teraźniejszego prefiksu "i" اِ, jeżeli charakterystyczną samogłoską danego czasownika jest "i" lub "a", albo "u" اُ, jeżeli charakterystyczną samogłoską jest "u". Dodaje się też końcówkę, zależną od rodzaju i liczby:
l. poj. l. podw. l. mn.
r. męski ـْ – -ā ـُوا -ū
r. żeński ـِي -ī ـَا -ā ْـْنَ -na
Przykładowe formy trybu rozkazującego dla czasownika kataba كتب – pisać, z charakterystyczną samogłoską "u":
l. poj. l. podw. l. mn.
r. męski اُكْتُبْ uktub اُكْتُبَا uktubā اُكْتُبُوا uktubū
r. żeński اُكْتُبِي uktubī اُكْتُبَا uktubā اُكْتُبْنَ uktubna
Dla pozostałych osób tworzy się poprzez dodanie przedrostka li- لِـ do odpowiedniej formy czasownika w apokopacie, np.:
piszmy! – لنكتب [li-naktub] piszcie (l. mn., r.