Jean-Baptiste Le Moyne de Bienville (ur. 23 lutego 1680 w Ville-Marie (obecnie Montreal) w Kanadzie - zm. 7 marca 1767 w Paryżu) – francuski kolonizator i odkrywca, syn kolonizatora Kanady Charlesa Le Moyne'a i młodszy brat oficera marynarki Pierre Le Moyne d’Iberville'a, pod którego rozkazami służył jako aspirantNajniższy stopień oficerski, odpowiednik chorążego w Marynarce Wojennej RP w trakcie wojny króla Wilhelma toczonej w latach 1689-1697 na terytorium północnej Kanady.
W rok po zakończeniu wojny obaj bracia Le Moyne otrzymali patent na zbadanie dolnego biegu rzeki Missisipi i zlokalizowanie jej ujścia do Zatoki Meksykańskiej. Pod koniec 1698 roku ekspedycja złożona z 4 statków, 200 żołnierzy i kolonistów, wpłynęła na wody zatoki. W marcu 1699 bracia Le Moyne znaleźli wyspę u wejścia do zatoki Mobile (w pierwszej chwili nazwali ją „Wyspą Masakry Indian”, ze względu na wielką ilość zbielałych ze starości kości ludzkich na plaży, ale wkrótce przemianowali na „Wyspę Delfina” - fr. Dauphin), gdzie zostawili większość kolonistów i statki, a sami z 50 ludźmi - używając szalup okrętowych i indiańskich canoe - ruszyli na zachód penetrując wybrzeże, aż natrafili na ujście Missisipi.