Malarstwo Mieczysława Olszewskiego obejmuje pejzaże, martwe natury i akty. Te ostatnie, często bardzo odważne, przeważają na płótnach artysty. Obecna w nich fascynacja kobiecym ciałem podszyta jest mocno erotycznym kontekstem. Kompozycje jego autorstwa przedstawiają kobiety w intymnych pozach, o twarzach pozbawionych indywidualnych rysów i nierzeczywistych ciałach. Mieto w swoich obrazach konsekwentnie przedstawia świat widziany w jego surowości, bez otoczki bądź dopełnień odbiegających od prawdy. Akty tworzące cykle przypominają kolejne kadry z taśmy filmowej. Jego zdecydowana kreska wyznacza granice między neutralnością płótna a cielesnością, materialnością przedstawienia aktu. Mieczysław Olszewski, omijając tabu, podobnie jak przed półtora wieku Courbet, ujawnia paradoks życia, w którym droga od profanum wiedzie ku sacrum. Oprócz obrazów tworzy freski, sgrafitta, projekty gobelinów np. dla Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, murale, mozaiki, projekty plakatów i innych druków ulotnych oraz scenografii. Artysta ten jest także autorem rysunków o treściach, w których przedstawiona sekwencja nabiera humorystycznego wydźwięku.