Innym zainteresowaniem naukowym Łapińskiego były dzieje Ossolineum. W 1972 na podstawie rozprawy U początków działalności wydawniczej Ossolineum 1817-1834 uzyskał doktorat nauk humanistycznych (praca została opublikowana w 1974). Pisał też o Józefie Maksymilianie Ossolińskim (Dzieje wydawnicze prac J. M. Ossolińskiego, "Rocznik Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich", 1973) i Konstantym Słotwińskim (Konstanty Słotwiński jako dyrektor Ossolineum, "Roczniki Biblioteczne", 1967; Konstanty Słotwiński (1793-1846). Zarys biograficzny, "Rocznik Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich", 1975). Już po śmierci Łapińskiego ukazała się jego praca Tajne druki Ossolineum (1832-1834) (1977).
Henryk Łapiński należał do Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, był również współpracownikiem Komisji Bibliografii i Bibliotekoznawstwa Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego. Został odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Złotą Odznaką Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich. Zmarł 30 listopada 1975 we Wrocławiu. mały|Grób dra Henryka Łapińskiego na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Bibliografia Ewa Pitak, Henryk Łapiński, w: Słownik pracowników książki polskiej, Suplement (pod redakcją Ireny Treichel), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa-Łódź 1986
Łapiński, Henryk Łapiński, Henryk Łapiński, Henryk Łapiński, Henryk