Ryczyn – dawny gród na Dolnym Śląsku, nad Odrą, znajduje się w odległości ok. 37 km na południowy wschód od Wrocławia, w podoławskich lasach. Ryczyn jest wymieniany w bulli papieskiej w 1093 roku oraz w Kronice Czechów Kosmasa z Pragi. Siedziba kasztelanii do 1297 roku. Nazwa grodziska ma pochodzenie słowiańskie i oznacza: „w pobliżu rzeki”, „w sąsiedztwie rzeki”.
Opis grodu Gród Ryczyn powstał pośrodku lasu. Otaczał go pierścieniowaty wał wysoki na 4–5 m, a szeroki na 8 m. Obwód grodziska wynosił ok. 600 m. Budowa grodu na bagnach musiała trwać dziesiątki lat i wymagała przygotowań mających zabezpieczyć gród przed podtopieniami. W tym celu układano drewniane bale, które następnie zasypywano ziemią tak by przekroczyć poziom zalewowy. Od strony Odry utworzono fosę o szerokości 5–10 metrów i wejście do grodziska. Według podań gród miał powstać jeszcze przed 1000 rokiem n.e. w celu ochrony miejscowej ludności wraz z całym żywym inwentarzem przed czeskimi i niemieckimi najazdami. Obronny charakter budowli poświadcza jej kształt oraz znajdowane na jej terenie liczne szczątki.