W latach 1958, 1959 i 1962 wykopaliska prowadził Janusz Kramarek z Muzeum Archeologicznego we Wrocławiu. Badania te umożliwiły poznanie konstrukcji wału otaczającego grodzisko oraz uściśliły położenie osad przygrodowych i zewnętrznego cmentarzyska.
W toku badań archeologicznych znaleziono dużą ilość ceramiki wczesnośredniowiecznej, kości zwierzęce, przedmioty metalowe (głównie broń w postaci toporów, noży i grotów czy też liczne gwoździe), przedmioty kamienne, kościane i gliniane. Świadczą one o działalności lokalnych warsztatów metalurgicznych. Dziś w obrębie grodziska zachowały się wały i majdan. Pracujący w Ryczynie w 2004 roku zespół archeologów z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN – oddział we Wrocławiu oraz z Zakładu Archeologii Instytutu Historii Uniwersytetu Opolskiego odnalazł siedem kurhanów położonych w północnej części grodziska, w pobliżu zbiornika wodnego. Na ich nasypie składano ciała spopielonych zmarłych, maksymalnie do siedmiu ciał w obrębie kurhanu. W tym miejscu składano też ofiary ze zwierząt, o czym świadczą kości zwierzęce. W pobliżu kurhanów znaleziono szczątki dębowo-jodłowej łodzi zbudowanej z drzew ściętych jesienią 983 roku. Łódź ta nie posiadała nitów i nie była szyta, przez co nie była nigdy przeznaczona do pływania.