Numery alarmowe w Polsce zostały ustalone w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne oraz w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych. Łącznie obydwa akty ustaliły 14 numerów alarmowych, w tym 1 wspólny numer alarmowy dla wszystkich służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy oraz 13 numerów alarmowych, alarmowych interwencyjnych i alarmowych informacyjno-koordynacyjnych składających się z 3 cyfr o formacie „9XY”: thumb|Numery alarmowe w Polsce 112 – centrum powiadamiania ratunkowego (jednolity ogólnoeuropejski numer alarmowy), 984 – pogotowie rzeczne (obsługiwany przez jednostki WOPR i MOPR oraz sezonowo przez Samodzielny Szpital Wojewódzki w Piotrkowie Trybunalskim) 985 – ratownictwo morskie i górskie (obsługiwany przez jednostki GOPR, TOPR i SAR) 986 – straż miejska (nie we wszystkich miastach), 987 – wojewódzkie centrum zarządzania kryzysowego (nieobsługiwany w województwach: dolnośląskim, lubuskim, świętokrzyskim i zachodniopomorskim), 989 – telefoniczna informacja Narodowego Funduszu Zdrowia(infolinia została wyłączona), 991 – pogotowie energetyczne, 992 – pogotowie gazowe, 993 – pogotowie ciepłownicze, 994 – pogotowie wodno-kanalizacyjne, 995 – Komenda Główna Policji – system Child Alert, 996 – Centrum Antyterrorystyczne - Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 997 –
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Numery alarmowe w Polsce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.