gdańskiego.
Według danych z 1 stycznia 2011 powierzchnia miasta wynosiła 4,73 km².
Historia W XI wieku powstał gród Sucon, w 1201 miała miejsce pierwsza wzmianka o miejscowej parafii. W 1212 Mściwoj I gdański i jego żona Zwinisława ufundowali w Żukowie klasztor norbertanekPommerellisches Urkundenbuch, wyd. M. Perlbach, Danzig 1882, nr 14, s. 12 - 13. Przywilej fundacyjny spisano w l. 1212–1214, co należy uznać za datę założenia miejscowości, któremu nadali osadę. W 1224 Prusowie najechali klasztor i wymordowali siostry zakonne. W 1433 wieś zostaje zniszczona przez husytów. W 1629 klasztor zostaje splądrowany przez Szwedów. W 1772 klasztor zostaje przejęty przez rząd pruski. W kościele ponorbetańskim na ścianie przy wejściu wisi napisana odręcznie wzmianka o początkach Żukowa w języku polskim. Klasztor żukowski istniał do 20 listopada 1834, kiedy to został skasowany przez władze pruskie. thumb|left|Kościół i klasztor ponorbertański Norbertanki miały szczególne znaczenie dla szkoły żukowskiej haftu kaszubskiego (jego charakterystyczne elementy widoczne są w herbie miasta), która trwa do dziś. Znanymi hafciarkami w Żukowie były: siostry Jadwiga i Zofia Ptach oraz Maria Nowicka, a jest Wanda Dzierzgowska oraz Bernadeta Reglińska.