pretekstem dla decyzji władz była scena nalepienia na pierwszomajowym wizerunku Stalina podwójnej pary oczu. Mimo że pierwotnie film miał zostać wysłany na Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji, ostatecznie odebrano Skolimowskiemu paszport i nie dopuszczono filmu do obiegu festiwalowego. Skolimowski usiłował osobiście interweniować u wicemarszałka Sejmu Zenona Kliszki (najbliższego współpracownika Władysława Gomułki), składając ultimatum, że jeżeli Ręce do góry nie zostanie dopuszczony do kin, nie zrobi już w Polsce ani jednego filmu. Kliszko odpowiedział mu: „Szerokiej drogi”, w wyniku czego Skolimowski wyjechał z kraju.
Gdy na fali odprężenia politycznego Skolimowski odzyskał możliwość rozporządzania kopią filmu, 12 grudnia 1981 roku na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych wyświetlono jego nową wersję z dokręconym prologiem, w którym Skolimowski wspominał między innymi o swoich doświadczeniach z cenzurą i wycofaniu filmu z obiegu, a także o wojnie libańskiej. Jednakże premiera filmu zbiegła się z wprowadzeniem stanu wojennego w Polsce dzień później, wskutek czego film znów zdjęto z ekranów.