Po udanych wypadach z końca 1914, dowództwo niemieckie rozpoczęło planowanie kolejnej takiej operacji. Adm. von Ingenohl zdecydował się wysłać 1. i 2. Grupę Rozpoznawczą wraz z eskortą kontrtorpedowców w rejon Dogger Bank w celu zniszczenia patrolujących te okolice brytyjskich sił lekkich oraz trawlerów rybackich, rzekomo śledzących ruchy floty niemieckiej. W przeciwieństwie do poprzednich rajdów, nie było przewidziane ubezpieczenie w postaci sił głównych Hochseeflotte.
Trzon sił mających dokonać wypadu stanowiły krążowniki 1. Grupy Rozpoznawczej: „Seydlitz” (flagowy okręt kadm. Hippera) „Blücher”, „Derfflinger” i „Moltke”. Ich osłonę stanowiły cztery krążowniki lekkie i 18 kontrtorpedowców. Z uwagi na długie okresy niepogody, termin akcji był kilkukrotnie przesuwany. Ostatecznie okręty niemieckie wyruszyły z Jade po południu 23 stycznia 1915. Jednak plany dowództwa Kaiserliche Marine były znane Brytyjczykom, gdyż kryptolodzy z tzw. Pokoju 40 odczytywali niemieckie depesze. Znając skład zespołu kadm. Hippera i cel jego rajdu, Admiralicja wysłała w rejon Dogger Bank kilka zespołów okrętów. Jako pierwsze ławicę miały osiągnąć krążowniki liniowe dowodzone przez wadm. Beatty'ego i siły Harwich, na czele których stał komodor Reginald Tyrwhitt. Później miały do nich dołączyć m.in.: pancerniki wadm. Edwarda Bradforda. Siły brytyjskie wyszły w morze wieczorem 23 stycznia; ..