W 1925 roku zbory działały m.in. we Lwowie (42 członków), w Borysławiu (318), Bystrzycy (55), Czeskim Boratynie (19), Gnilczy (22), Pawłowie (15), Podhajcach (32), Uhryńkowcach (16) i Złotym Potoku (62). W tym samym roku we wsi Wełyki Łuczky położonej na Rusi Podkarpackiej, należącej w tym czasie do Czechosłowacji, Badaczami Pisma Świętego było około 100 osób. W 1925 roku we Lwowie i Borysławiu przemówienia wygłaszał Wacław Wnorowski.
24 maja 1926 roku w imieniu zborów przekazał prośbę do Józefa Piłsudskiego o pomoc w sprawie interwencji organów państwowych wobec brutalnych prześladowań Badaczy Pisma Świętego w Galicji. W 1926 na terenie Galicji istniało 20 zborów, które zaczynały organizować swoją działalność. W polskojęzycznych zborach Wieczerzę Pańską obchodziły we Lwowie 42 osoby, a w Jabłonce 30 osób, a w języku ukraińskim w sumie 152 osoby (Mehyla – 25 osób, Lwów – 24, Złoty Potok – 23, pozostałe miejscowości – 80).
W roku 1927 liczba obecnych na Wieczerzy Pańskiej na Rusi Podkarpackiej przekroczyła 370 osób.