Pierre Flotte (także: Flote, zm. 11 lipca 1302 koło Kortrijk) – francuski prawnik, kanclerz Francji, za panowania króla Filipa IV Pięknego.
Życiorys Pochodził z niskiego rodu szlacheckiego z Owerni. Zrobił karierę jako prawnik na dworze królewskim, należał do najbliższych dworzan Filipa IV Pięknego (wraz z Guillaume’em de Nogaretem, Pierre’em de Mornayem i Enguerrandem de Marignym), osobiście przez króla mianowanych na najwyższe stanowiska, takie jak kanclerz Francji, który był także strażnikiem królewskiej pieczęci; wszyscy oni odegrali ważną rolę w wojnie z Anglią. Miał wykształcenie prawnicze i pełnił funkcję sędziego parlamentu Tuluzy. Członek rady królewskiej, za swoje zasługi otrzymał tytuł arystokratyczny i zamek, a jego syn doszedł do znacznego majątku.
Odbył misje dyplomatyczne do Anglii, Cesarstwa Niemieckiego, Watykanu i Flandrii. Odegrał ważną rolę w sporze Filipa IV z papieżem Bonifacym VIII w kwestii zwierzchności nad kościołem i możliwości jego opodatkowania. W 1297 został wysłany do Rzymu w poselstwie, któremu przewodniczyli książę Burgundii i hrabia Saint-Pol na kanonizację Ludwika Świętego, gdy papież usiłował załagodzić spór. W kolejnej odsłonie sporu, o mianowanie biskupa Pamiers, Bernarda Saisseta, to właśnie Flotte oskarżał biskupa.