do Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk oraz była przewodniczącą (powołanej w 1986 roku przez rektora UW) Rady Kultury Antycznej. Była uczoną o międzynarodowej sławie i spędziła kilka lat w ważnych ośrodkach uniwersyteckich. W roku akademickim 1971/1972 wyjechała do Cambridge jako visiting member of Clare Hall, dwukrotnie gościła w Princeton w Institute for Advanced Study, pierwszy raz 1974/1975 roku, potem w 1980 roku. W roku akademickim 1981/1982 prowadziła cykl wykładów i zajęć jako Gastprofessor w Hamburgu. W 1982 otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Besançon we FrancjiKto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 91–92..
Zmarła 27 lipca 1995 w Nieborowie, pochowana na cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ulicy Okopowej (kwatera 2, rząd 1)Grób Izy Bieżuńskiej-Małowist w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie..
Uczniowie Jej uczniami są: Benedetto Bravo, Hanna Geremek, Maria Jaczynowska, Jerzy Kolendo, Ryszard Kulesza, Włodzimierz Lengauer, Tadeusz Łoposzko, Adam Łukaszewicz, Jan Trynkowski, Ewa Wipszycka-Bravo, Małgorzata Wojciechowska, Edward Zwolski.