Historia Pierwsza wzmianka wsi pochodzi z 11 czerwca 1314 roku, kiedy to wieś nazywała się Scherpzik. W tym samym roku powstała parafia. Nazwa wsi później zmieniła się na Schreptz. Nazwa Strzepcz pojawiła się po raz pierwszy w 1534 roku.
W latach 1325-1327 wieś widnieje w wykazie parafii, które uiściły świętopietrze. Przed 1342 rokiem wieś została nabyta przez krzyżaków od Helmharda, lennika Piotra z Nowego. Pod koniec XIV wieku Strzepcz został włączony do nowo powstałego dekanatu lęborskiego wraz z Luzinem i Szemudem.
Czarna śmierć dotarła do okolic wsi w latach 1349-1352. Jej następne pandemie zanotowano w 1360, 1383, 1394 i 1398 roku.
W XV wieku utworzono dekanat mirachowski z siedzibą w Strzepczu.
W 1466 roku, po zawarciu Traktatu Toruńskiego kończącego wojnę trzynastoletnią, Strzepcz stał się częścią Polski.
W 1583 roku wieś została odwiedzona przez ówczesnego biskupa włocławskiego, Hieronima Rozrażewskiego. Od 1594 r. odbywały się tutaj sejmiki powiatu mirachowskiego.
W XVII i XVIII wieku zaczęto wprowadzać spisy chrztów, bierzmowań, ślubów i zgonów. W 1665 roku wprowadzono Liber Copulatorum (księga ślubów), w 1670 - Liber Baptismatorum (księga ochrzczonych), a w 1764 roku założono Liber Mortuorum (księgę zmarłych).