Jako że w czasie budowy dostawy cegieł były nieregularne, a łączenie cegieł różniących się wymiarami wymagało pracochłonnej i drogiej szlifierki, powstał mur o nieregularnej powierzchni, którą następnie pokryto stiukami i pomalowano we wzór imitujący mur ceglany.
Pałac oraz budynki gospodarcze zdobi ponad 400 figur z piaskowca. Rzeźby te wyszły spod dłuta, m.in. Johanna Petera Benckerta, Johanna Matthiasa Heymüllera oraz braci Johanna Davida i Johanna Lorenza Räntzów.
Architektura wnętrz Poza bogato wyposażonymi komnatami królewskimi, w pałacu znajdują się cztery sale bawialne: sala-grota, Galeria Marmurowa, Sala Marmurowa oraz Galeria Górna.
Projekt znajdującej się na parterze sali-groty przypisywany jest Karlowi von Gontardowi. Sala jest najprawdopodobniej wzorowana na sali-grocie z drezdeńskiego Zwingera, zaprojektowanej w 1712-23 przez Matthäusa Daniela Pöppelmanna. Ściany sali-groty wykładane są muszlami, szkłem, kwarcem i kamieniami półszlachetnymi, oddając charakter jaskini. Marmurową posadzkę zdobią wizerunki zwierząt i roślin morskich, sufit zaś, malowidło z 1806 r. przedstawiające postaci Wenus, Amora i Trzech Gracji (przypisywane Gottfriedowi Niedlichowi). Wokół sali rozmieszczone są liczne nisze skrywające posągi i fontanny.