Karol Swerkersson, Karol VII, szw. Karl Sverkersson (ur. ok. 1130, zm. 12 kwietnia 1167) – król Szwecji 1161–1167 z dynastii Swerkerydów.
Życiorys Dokładna data urodzenia Karola nie jest znana. Był synem króla Szwecji Swerkera I Starszego i jego pierwszej żony Ulfhildy (zm. przed 1143), wdowy po królu szwedzkim Inge II oraz po królu duńskim Nielsie Starym.
Ojciec Karola został zamordowany 25 grudnia 1156, w pobliżu opactwa Alvastra z polecenia Duńczyka Magnusa Henrikssona, uznającego się za ostatniego potomka szwedzkich królów z rodu Stenkila. Po śmierci Swekera I samodzielne rządy objął współwładca Eryk IX z rodu Erykidów, a młody Karol zdołał utrzymać się jedynie we wschodniej części Götalandu (tzw. Östergötland). W 1160 Eryk IX także zginął zamordowany, o co podejrzewano sprawcę śmierci Swerkera I, jak również Karola. Gdy Eryk zginął władzę w Szwecji na krótko przejął Magnus Henriksson, ale już w 1161 Swerkersson wykorzystując niechęć ludności do Duńczyka wygnał go z kraju i ogłosił się królem Szwecji.