Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej (nr jeniecki 305234) i osadzony w Oflagu II D Gross-Born.
Po wyzwoleniu powrócił do Warszawy, a następnie 1 maja 1945 przybył do Słupska wraz z grupą 32 osób. Zameldowano go jako 16. mieszkańca – Polaka. Jako kierownik referatu przemysłu Urzędu Obwodowego Pełnomocnika Rządu zajął się organizacją przemysłu w mieście i powiecie. Pełnił obowiązki kierownika wydziału przemysłu w Starostwie Powiatowym w Starostwie Powiatowym. W latach 1948–1950 był dyrektorem Zarządu Nieruchomości Miejskich, w latach 1950–1960 starszym inspektorem w Banku Rolnym. Brał udział w uruchamianiu szkół oraz pracował w szkolnictwie zawodowym prowadząc zajęcia z geografii i planowania. Przez szereg lat pełnił funkcję sekretarza komitetu powiatowego w Stronnictwie Demokratycznym. Od września 1945 do 1984 był radnym powiatowym, wojewódzkim i miejskim w Słupsku. Za działalność zawodową i społeczną został uhonorowany wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, w tym tytułem Honorowego Obywatela Miasta Słupska (1995).
Zmarł w Słupsku, spoczywa z żoną Ireną (1915–2008) na cmentarzu komunalnym (Starym) (sektor 5A-4-4,5).
Ordery i odznaczenia