Dania i Holandia).

Torpedowce okresu I wojny światowej miały wyporność od 100 do nieco powyżej 300 ton i prędkość do 29 węzłów, lecz kaliber ich dział sięgnął 66 mm – 88 mm. Jednymi z bardziej udanych były austro-węgierskie okręty typu 250-tonowego (Tb 74T i dalsze), które po wojnie trafiły do flot kilku innych krajów.

Należy zaznaczyć, że we flocie niemieckiej okręty odpowiadające niszczycielom były klasyfikowane jako „torpedowce pełnomorskie” lub „wielkie torpedowce”niem. Hochseetorpedoboote lub Grosse Torpedoboote – Erich Gröner, Die deutschen Kriegsschiffe 1815-1945. Band 2: Torpedoboote, Zerstörer, Schnellboote, Minensuchboote, Minenräumboote. Koblencja, 1983. . s.42, a we francuskiej i rosyjskiej jako „torpedowce eskadrowe”Francuzi w okresie międzywojennym klasyfikowali średniej wielkości niszczyciele jako „torpedowce eskadrowe” (torpilleur d'escadre), a jedynie wielkie jako „kontrtorpedowce”. Z kolei w języku rosyjskim jedynym określeniem niszczycieli jest „torpedowiec eskadrowy” (eskadriennyj minonosjec, w skrócie: esminec), lecz zalicza się je do klasy niszczycieli, a nie torpedowców.