Co równie ważne, test nie przeszedł żadnej polskiej adaptacji. Procedura badawcza wprost zachęca do subiektywnego, arbitralnego wyboru próbki wytworu osoby badanej i jej analizy. Jednocześnie badający może dowolnie zignorować wybrane przez siebie elementy danego rysunku, a nawet całe rysunki. Procedura stymuluje strategie konfirmacyjne u badacza.
W związku z tym, że podejście testu opiera się na błędnych wnioskowaniach i nie zawiera żadnego, systematycznego elementu, można je uznać za niepoddające się w ogóle weryfikacji empirycznej. Wszystkie te cechy pozwalają na daleko posunięte nadinterpretacje w analizie. Nie istnieją systematyczne badania, które pozwalałyby na weryfikację rzetelności, trafności i normalizację testu. Literatura naukowa na temat testu jest bardzo uboga. Recenzja Komisji ds. Testów Psychologicznych PAN kończy się następującą oceną: „W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że współcześnie TD nie jest psychologicznym narzędziem diagnostycznym, a stosowany w tej funkcji może być szkodliwy.”
Przypisy
Kategoria:Psychometria