Iwan Kasiak, biał. Іван Касяк (ur. 1 listopada 1909 r. we wsi Giry w powiecie wilejskim w Rosji, zm. 13 marca 1989 r. w Chicago) – białoruski pisarz i działacz niepodległościowy, kierownik okręgowy Białoruskiej Centralnej Rady w Głębokiem podczas II wojny światowej
Ukończył gimnazjum białoruskie w Wilnie. W tym okresie zaangażował się w działalność białoruskiego ruchu komunistycznego. Następnie studiował na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Działał w Białoruskim Związku Studenckim i Towarzystwie Szkoły Białoruskiej. W 1932 r. za działalność komunistyczną został wydalony ze studiów i skazany na karę 2 lat więzienia. Po wyjściu na wolność podjął studia na politechnice we Lwowie, którą ukończył w 1941 r. Jednocześnie był działaczem komsomołu. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca tego roku, podjął współpracę z okupantami. Do 1943 r. pracował w generalnym komisariacie w Mińsku. Jednocześnie był kierownikiem oddziału kultury Białoruskiej Samopomocy Ludowej, a jednocześnie jej przedstawicielem w Wilejce. Opowiadał się za niezależnością białoruskiej cerkwi prawosławnej. Stąd w 1942 r. był jednym z inicjatorów zwołania Soboru Cerkiewnego w okupowanym Mińsku. Na początku 1944 r. objął funkcję kierownika okręgowego Białoruskiej Centralnej Rady w Głębokiem.