Wspierał przedsięwzięcia jak Bazar Poznański i Towarzystwo Pomocy Naukowej oraz towarzystwa kredytowe.
Był posłem do sejmu krajowego oraz członkiem korespondentem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego (1846–1879).
Jako zdeklarowany katolik w 1847 był jednym z kandydatów konserwatywnych kantonów katolickich na głównego wodza wojsk Sonderbundu w przewidywanej szwajcarskiej wojnie domowej.
Podczas powstania wielkopolskiego w 1848 organizował w swoim powiecie oddziały powstańcze. Po upadku Wiosny Ludów, na terenie Wielkopolski, został członkiem izby wyższej pruskiego parlamentu, Izby Panów.
Pomimo swojej surowości i katolickich poglądów, które zniechęcały do niego niektórych liberałów, jego dokonania sprawiły, że był osobą powszechnie poważaną, o dużym wpływie na społeczność Wielkopolski.
Dezydery Chłapowski był także promotorem zadrzewień śródpolnych w Polsce, które przyczyniły się do sukcesu gospodarczego jego majątku i do dziś sprzyjają rolnictwu na tym obszarze.
Zmarł 27 marca 1879, pochowany został w Rąbiniu obok miejscowego kościoła. W 1899 jego syn Kazimierz wydał pamiętniki ojca.