Cmentarz żydowski w Prudniku – zabytkowy kirkut przy ul. Kolejowej w Prudniku, oddany do użytku w 1859.
Historia Pierwszy cmentarz żydowski w Prudniku powstał w 1541 na tak zwanej Górze Piaskowej przy drodze do Jasiony. Był to pierwszy nowożytny kirkut na Śląsku. Cmentarz służył miejscowym Żydom aż do wygnania ich z miasta przez cesarza Rudolfa II Habsburga w 1570.
Żydzi wrócili do Prudnika w 1812. Z powodu braku kirkutu w mieście, chowani byli na cmentarzu w pobliskiej Białej. W 1849 postulowali przekazanie im części nowego cmentarza komunalnego. Nowy cmentarz żydowski w Prudniku założono w 1859 przy ul. Kolejowej. W 1906 gmina żydowska wzniosła na terenie cmentarza kaplicę i budynek bramny, a całość została ogrodzona metalowym płotem zaprojektowanym we Wrocławiu.
W 1939 cmentarz przeszedł na własność Zrzeszenia Żydów w Niemczech. Pochowano na nim 39 więźniarek obozu pracy Arbeitslager Neustadt O/S. Pomimo ostrzeliwania miasta (głównie ul. Kolejowej) przez żołnierzy Armii Czerwonej podczas bitwy o Prudnik w 1945, kirkut nie został zniszczony. Po zakończeniu II wojny światowej, 1 kwietnia 1946 na cmentarzu złożono ciała 27 więźniów obozu Auschwitz-Birkenau, którzy zostali zabici w mordzie w Niemysłowicach 25 stycznia 1945.