Grób Wilhelma Erba w Heidelbergu|thumb|240px Wilhelm Heinrich Erb (ur. 30 listopada 1840 w Winnweiler, zm. 29 października 1921 w Heidelbergu) – niemiecki lekarz neurolog, profesor medycyny i dyrektor Kliniki Neurologicznej Uniwersytetu w Heidelbergu.
Życiorys Urodził się w Winnweiler w Palatynacie reńskim w 1840 roku jako syn leśnika Friedricha Erba (1797–1868) i Sophie z domu Hoffmeister (1803–1895)Erb, Wilhelm [w:] Neue Deutsche Biographie, Bd.: 4, Berlin, 1959 s. 562. Studiował na Uniwersytecie w Heidelbergu i przez wiele lat był asystentem Nikolausa Friedreicha. Przez pewien czas współpracował też z Ludwigiem von Buhlem w Monachium.
W 1880 roku otrzymał katedrę patologii na Uniwersytecie w Lipsku i wkrótce został kierownikiem tamtejszej kliniki. Później powrócił do Heidelbergu by zastąpić Friedreicha na stanowisku kierownika tamtejszej kliniki i pozostał w tym ośrodku do końca kariery.
Erb początkowo zajmował się głównie histologią i toksykologią, ale z czasem jego zainteresowania skupiły się na neurologii. Badał metody elektrodiagnostyczne i podejmował próby elektroterapii, był jednym z popularyzatorów badania odruchu kolanowego. W 1878 jako jeden z pierwszych opisał miastenię. Jego uczniami byli m.in. Ernst Remak i Max Nonne.
W 1876 roku ożenił się z Anną Gaß.