Ponieważ nie jest możliwe, aby Buttman i autor rękopisu niezależnie od siebie popełnili dziewięć tych samych błędów, rachunek prawdopodobieństwa wskazuje, że jest to oszustwo.
Błędy kodeksu, które powstały w rezultacie kopiowania wydania NT Buttmana: 2,15 και γινεται εν τω κατακεισθαι 2,26 ηλθεν 3,1 και – εκει 4,28 πληρης σιτος 7,9 και ελεγεν αυτοις 9,11 ο τι 14,2 μη ποτε 14,14 błąd parablepsis, opuszczona została fraza ειπατε τω οικοδεσποτη οτι ο διδασκαλος λεγει που εστιν, a jest to dokładnie jedna linijka wydania Buttmana 15,20 ινα σταυρωσωσιν αυτον.
Dodatkowo siedem rzadkich wariantów tekstowych występujących u Buttmana pojawia się również w 2427. Tekst Buttmana rozbieżny jest z Kodeksem Watykańskim w 85 miejscach, 81 z nich uzyskuje wsparcie w kodeksie 2427. Kodeks zawiera też pewną liczbę unikatowych wariantów, których brak u Buttmana, są one albo rezultatem albo nieuwagi skryby, albo harmonizacji, albo korzystał również z innego, nieznanego nam źródła.