Charles-Édouard Brown-Séquard (ur. 8 kwietnia 1817 w Port Louis, zm. 2 kwietnia 1894 w Sceaux) – francuski lekarz, fizjolog i neurolog. Jako pierwszy opisał zespół, zwany na jego cześć zespołem Browna-Séquarda.
Życiorys Jego ojciec – Charles Edward Brown, był pochodzenia irlandzko-amerykańskiego, a matka – Charlotte Séquard, była Francuzką. Do 1878 obywatel maurytyjski, od 1878 roku był obywatelem francuskim. Urodził się po śmierci ojca, który zaginął na morzu. Wyjechał na studia do Paryża i ukończył medycynę. W 1846 roku powrócił na Mauritius z zamiarem praktykowania tam, ale w 1852 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych i przez pewien czas pracował w Medical College of Virginia. Ponownie wyjechał do Paryża, a w 1859 roku – do Londynu, gdzie zatrudnił się w Państwowym Szpitalu dla Sparaliżowanych i Epileptyków (ang. National Hospital for the Paralysed and Epileptic). Zajmował się wówczas patologią układu nerwowego i wykładał. W 1864 roku znów wyjechał do Stanów Zjednoczonych i został profesorem fizjologii i neuropatologii na Uniwersytecie Harvarda. W 1869 został profesorem na École de Medecine w Paryżu, ale w 1873 roku ponownie opuścił Europę i rozpoczął praktykę w Nowym Jorku. Ostatecznie powrócił do Francji i zastąpił Claude Bernarda na czele katedry medycyny eksperymentalnej Collège de France w 1878 roku.