Jakob Böhme (ur. 1575 w Starym Zawidowie, zm. 1624 w Görlitz) – niemiecki filozof i działacz religijny; protestancki mistyk i gnostyk. Uważany za pierwszego filozofa piszącego po niemiecku, a nie po łacinie.
Życiorys Urodził się w 1575 roku i mieszkał do 1599 w Starym Zawidowie na Górnych Łużycach. Böhme był mistrzem szewskim w Görlitz, niemającym prawie żadnego wykształcenia. Nazywano go fanatycznym szewcem. Czytał na własną rękę Biblię, Paracelsusa i mistykę kabalistyczną, a źródłem swych pism uczynił własne wizje rzeczywistości duchowej. Pierwszą taką wizję miał w 1600 rokuW odbłysku słońca na cynowym talerzu dostrzegł iskrę boskiego ognia, który w nim płonął. [Brosse J. Mistrzowie duchowi. Książnica 2000], drugą w 1610. Wierzył, że poprzez te wizje jest lepiej predestynowany, by rozumieć związki między Bogiem i człowiekiem.
W dziele Aurora, czyli Jutrzenka o poranku (Aurora oder Morgenröte im Aufgang, 1612) starał się wyjaśnić problem występowania zła, zakładając istnienie tzw. negatywnej zasady u Boga;