Radek Fukala (ur. 20 marca 1963 w Karwinie) – czeski profesor historii.
Doktoryzował się na Uniwersytecie T. G. Masaryka w Brnie, habilitację uzyskał na Uniwersytecie Karola w Pradze, w 2011 uzyskał tytuł profesora. Wykładowca na uniwersytecie w Hradcu Králové (2004–2011), a od 2011 na Uniwersytecie Jana Evangelisty Purkiniego w Uściu nad Łabą.
Zajmuje się późnośredniowiecznymi i nowożytnymi dziejami Śląska i Moraw, Litwy, Polski i Prus. Autor kilkunastu książek (wiele z nich nagradzano), a także popularyzator historii.
Działalność naukowa Jego badania koncentrują się wokół przemian społeczeństwa stanowego w krajach Korony Czeskiej przed i po bitwie na Białej Górze. Zajmuje się m.in. śląskimi elitami władzy, rodami Piastów śląskich, Hohenzollernów oraz potomkami króla Jerzego z Podiebradów. W kręgu jego zainteresowań znajduje się również historia wojskowości konfliktu siedemnastowiecznego oraz polityka zagraniczna unii polsko-litewskiej.
Współpracuje z licznymi instytucjami zagranicznymi, m.in. z Uniwersytetem Wrocławskim, Uniwersytetem Opolskim oraz Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest członkiem Polsko-Czeskiego Towarzystwa Naukowego oraz Kladskiej Komisji Historycznej.