Każda z szyn 20-liniowych podzielona jest na 4 grupy (zwane kwadrantami) po 5 linii, po których realizowane są transfery w jednostkach 80-bitowych zwanych (), składających się z 8 bitów detekcji błędów, 8 bitów nagłówka i 64 bitów danych, przesyłanych w 4 transferach, po 2 na każdy z 2 cykli zegarowych (8 + 8 + 64 → 20 ⋅ 2 ⋅ 2).
Początkowe implementacje QPI obejmowały tylko jedno 4-kwadrantowe połączenie, jednak specyfikacja pozwala również na inne konfiguracje. Każdy kwadrant może być użyty niezależnie, a w serwerach o wysokiej dostępności QPI może działać nawet w trybie awaryjnym. Jeżeli jedna lub więcej linii łącza 20+1 zostanie uszkodzonych, to interfejs może zacząć działać w trybie 10+1 lub 5+1, korzystając z pozostałych linii działających prawidłowo, a nawet może przenieść uszkodzoną linię zegara na jedną z linii danych.
Do taktowania QPI stosowane są zegary o częstotliwości 2,4 GHz, 2,93 GHz, 3,2 GHz, 4,0 GHz lub 4,8 GHz. Przepustowość wyznaczana jest uwzględniając tylko 64 bity danych na każdą z 80-bitowych jednostek, a ponieważ są one przesyłane w 2 cyklach zegarowych, to w każdym z nich przesyłane są 32 bity.