Dalsze uzbrojenie rakietowe stanowiła podwójna wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych średniego zasięgu M-1 Wołna na dziobie, które mogły też zwalczać okręty na mniejszych odległościach. Uzbrojenie artyleryjskie zgrupowano w całości na rufie, w postaci 4 dział uniwersalnych kaliber 76 mm w dwóch wieżach.
Praktyczną wartość bojową obniżała możliwość równoczesnego naprowadzania tylko czterech pocisków P-35, ewentualnie cztery dalsze mogły być wystrzelone w reżimie autonomicznym, bez możliwości wyboru celu. Okręt przenosił osiem rakiet zapasowych, lecz ich przeładowanie na morzu w sytuacji bojowej mogło być utrudnione.
Służba Służba okrętów przebiegała bez epizodów bojowych. Okręty te, służąc głównie we flotach: Czarnomorskiej i Oceanu Spokojnego, stały się dobrze znane z uczestnictwa w licznych manewrach i wizyt zagranicznych (służąc od 1984 we Flocie Bałtyckiej, „Groznyj” wizytował Gdynię w 1987 i Szczecin w 1988). Oprócz drobnych ulepszeń, okręty (z wyjątkiem „Fokina”) przechodziły na przełomie lat 70. i 80. ograniczoną modernizację, spędzając w tym celu po kilka lat w stoczni. W jej ramach zostały wyposażone w artyleryjskie zestawy przeciwlotnicze obrony bezpośredniej AK-630 oraz zmodernizowane pociski rakietowe 3M44 Progriess. Zestaw przeciwlotniczy M-1 Wołna także modernizowano pod koniec lat 60.