(ur. 18 kwietnia 1927 w Płocku, zm. 28 października 2013 w Warszawie) – polski polityk i publicysta. Ostatni prezes Rady Ministrów PRL i pierwszy III Rzeczypospolitej (w latach 1989–1991). Kawaler Orderu Orła Białego.
Do połowy lat 50. działacz Stowarzyszenia „Pax”, poseł na Sejm PRL III, IV i V kadencji (w latach 1961–1972) oraz na Sejm RP I, II i III kadencji (w latach 1991–2001); w latach 1992–1995 specjalny sprawozdawca Komisji Praw Człowieka ONZ w byłej Jugosławii, współtwórca i przewodniczący Unii Demokratycznej i Unii Wolności. w latach 2010–2013 doradca prezydenta RP Bronisława Komorowskiego ds. polityki krajowej i międzynarodowej. Kandydat na urząd prezydenta RP w wyborach w 1990.
Życiorys Młodość Ukończył w 1946 Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku, następnie rozpoczął (ostatecznie nieukończone) studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, w trakcie których był członkiem „Caritas Academica”, a w latach 1947–1948 przewodniczył Akademickiej Spółdzielni Wydawniczej.