Suche wrzosowisko bażynowe (Carici arenariae-Empetretum nigri) – syntakson w randze zespołu budowany przez krzewinki wrzosowiskowe i psammofity na wydmach szarych. Należy do klasy Nardo-Callunetea.
Charakterystyka Niewielkie płaty wrzosowiska pokrywającego grzbiety lub północne zbocza wydm szarych na przedpolu borów sosnowych. Budowane przez krzewinki – bażynę czarną, wrzos zwyczajny i czasem wierzbę płożącą piaskową oraz turzycę piaskową. Drzewa (sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata) występują rzadko. Liczne mchy i porosty.
Zbiorowisko w sukcesji ekologicznej często wypiera murawy Helichryso-Jasionetum, a samo utrzymuje się długo, stopniowo zarastając borem bażynowym.
Występowanie Na wybrzeżach morskich. W Polsce na wybrzeżu Bałtyku.
Charakterystyczna kombinacja gatunków ChAss. : turzyca piaskowa (Carex arenaria), wierzba piaskowa (Salix repens ssp. arenaria)
ChAll. : bażyna czarna typowa (Empetrum nigrum ssp. nigrum)
ChO. : wrzos zwyczajny (Calluna vulgaris), turzyca wrzosowiskowa (Carex ericetorum), widlicz cyprysowy (Diphasiastrum tristachyum), janowiec włosisty (Genista pilosa), jastrzębiec baldaszkowaty (Hieracium umbellatum ssp.), rokiet duński (Hypnum jutlandicum), rzęsiak pospolity (Ptilidium ciliare)