Najstarsze ślady bytności człowieka na wyspie pochodzą z okresu paleolitu, natrafiono na nie podczas budowy cesarskiej willi w dolinie Tragara. W VII wieku p.n.e. skolonizowali ją Grecy, a od 29 p.n.e. znalazła się w granicach Cesarstwa Rzymskiego. Była jednym z ulubionych miejsc pobytu cesarzy Oktawiana Augusta i Tyberiusza, który zbudował na niej 12 willi nazwanych imionami olimpijskich bogów (Tyberiusz mieszkał na wyspie w latach 27–37). Rzymianie opuścili wyspę w II wieku. Od IX wieku wchodziła w skład republiki Amalfi. W 1860 roku została włączona w granice zjednoczonego Królestwa Włoch.

Ożywienie ruchu turystycznego spowodowało powtórne odkrycie Lazurowej Groty w XIX wieku. Śródziemnomorski klimat i widoki przyciągają wielu turystów, jak również artystów. Na wyspie byli D.H. Lawrence, George Bernard Shaw, Graham Greene, a także Lenin (po 1905 r.). Wielu sławnych ludzi posiada własne domy na Capri, wśród nich m.in.