Władysław Mikrut (ur. 12 lutego 1908 w Wiewiórce, zm. 1 kwietnia 1991 w Dobrczu) – polski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
Życiorys Reprezentant Sokoła Koronowo (1927–1931) i Sokoła Bydgoszcz (1932–1939).
Pięciokrotnie stawał na podium mistrzostw Polski seniorów zdobywając złoto w 1930, srebro w 1933 oraz brąz w 1931, 1932 i 1935 roku.
W latach 1929–1933 dziesięciokrotnie bronił barw narodowych w meczach międzypaństwowych. Między innymi: w 1929 r. w meczu Polska-Czechosłowacja, w 1930 r. w meczu Włochy-Polska (2. miejsce z wynikiem 57,46 m) oraz w 1933 r. w meczach Polska-Czechosłowacja (3. miejsce z wynikiem 58,19 m), Polska-Węgry w Katowicach (2. miejsce z wynikiem 59,22 m) i Polska-Belgia (2. miejsce wynikiem 57,45 m).
W 1930 i 1932 dwukrotnie poprawiał rekord Polski. Rekordy życiowe: rzut oszczepem – 65,14 m (24 lipca 1932, Poznań); skok o tyczce – 3,30 m (15 września 1929, Bydgoszcz). Powołany do kadry narodowej na Igrzyska Olimpijskie w Berlinie w 1936 roku. Niestety, na dwa tygodnie przed zawodami doznał kontuzji łokcia i w konsekwencji nie wziął w nich udziału.